19. maí 2007 Uppspretta verðmæta, þekkingar og lífsgæða Inngangsávarp Franz Árnasonar, formanns Samorku, í blaðinu Íslensk orka sem gefið er út af fyrirtækinu Landi og sögu ehf. og dreift er með Morgunblaðinu: Orkumálin eru ofarlega á dagskrá ríkisstjórna og ríkjabandalaga um heim allan, ekki síst í samhengi við baráttuna gegn hlýnun lofthjúpsins. Vandinn sem þar er við að etja er ekki síst til kominn vegna brennslu á jarðefnaeldsneyti – kolum, olíu og gasi – og þeirrar losunar gróðurhúsalofttegunda sem slíkri brennslu fylgir. Þá eru víða uppi vaxandi áhyggjur af ótryggu framboði á mikilvægum orkugjöfum, til dæmis gasi. Við Íslendingar erum hins vegar svo lánsöm að búa að ríkulegum endurnýjanlegum orkulindum. Hrein orka á ÍslandiÁ Íslandi er hlutfall endurnýjanlegra innlendra orkugjafa í heildar orkunotkun 72%, en um 7% innan Evrópusambandsins og um 13% á heimsvísu. Vegna losunar gróðurhúsalofttegunda við brennslu á jarðefnaeldsneyti er nú á alþjóðavettvangi lögð mikil áhersla á aukinn hlut endurnýjanlega orkugjafa, sem losa engar eða hverfandi litlar gróðurhúsalofttegundir út í andrúmsloftið. Þarna er Ísland í einstakri stöðu á heimsvísu. Íslensk orkufyrirtæki leggja jafnframt áherslu á að umgangast landið með virðingu og að tekið sé tillit til náttúru og umhverfis í allri starfseminni. Þekkingariðnaður í útrásMikil þekking hefur byggst upp hérlendis á nýtingu endurnýjanlegra orkulinda og sem dæmi má nefna að á liðnu ári voru unnin 500 ársverk verk- og tæknifræðinga á vegum íslenskra orku- og veitufyrirtækja. Afar ánægjulegt hefur verið að fylgjast með því að undanförnu hvernig íslensk orkufyrirtæki, fjármálafyrirtæki og verkfræðifyrirtæki hafa verið að sækja í sig veðrið í útrás á grundvelli þessarar þekkingar. Þá hefur íslenska háskólasamfélagið heldur betur tekið við sér varðandi möguleika á þessu sviði í samstarfi við íslensk orkufyrirtæki og virta erlenda háskóla. Tækifærin eru ótvíræð enda fer eftirspurnin eftir endurnýjanlegum orkugjöfum sífellt vaxandi. Náttúruvernd og nýting orkulindaMikil umræða hefur farið fram hérlendis undanfarin ár um jafnvægi milli nýtingar á orkulindum annars vegar og náttúruverndar hins vegar. Flestir ef ekki allir munu sammála um mikilvægi verndunar. Jafnframt viljum við halda áfram að nýta okkar ríku auðlindir. Verði það ekki gert náum við ekki að viðhalda og þróa áfram þá miklu þekkingu sem við búum yfir á sviði nýtingar endurnýjanlegra orkulinda og halda þannig áfram að bæta lífskjör í landinu. Lágt raforkuverðVel hefur tekist til með uppbyggingu raforkukerfis í okkar dreifbýla landi. Á Íslandi er verð á raforku til almennings með því lægsta sem gerist á Vesturlöndum, en raforkuverð til stóriðju er hér í meðallagi á heimsvísu. Stórir samningar um sölu á raforku til stóriðju hafa gert íslenskum orkufyrirtækjum kleift að virkja með hagkvæmari hætti sem aftur þýðir að þau geta selt almennum neytendum raforku á lægra verði en ella og veitt betri þjónustu vegna öflugra raforkukerfis. Þá er ljóst að kynding með jarðhita hefur um áratugaskeið sparað Íslendingum fleiri milljarða króna á ári sem annars færu í innflutning á olíu til kyndingar, með tilheyrandi mengun. Endurnýjanlegir orkugjafar eru uppspretta mikilla verðmæta hér á landi auk almennra lífsgæða og þeir menga ekki andrúmsloftið eins og gildir því miður um orkugjafa í flestum öðrum löndum.
4. maí 2007 Virkjanir og ferðaþjónusta Hátt í eitt hundrað þúsund manns heimsækja íslensk orku- og veitufyrirtæki á ári hverju, einkum virkjanir. Aðdráttaraflið er nýting endurnýjanlegra orkugjafa og þær tæknilegu lausnir sem þróaðar hafa verið í því sambandi. Mörg orku- og veitufyrirtæki hafa enda lagt áherslu á að bæta innviði ferðamennsku og útivistar á virkjunarsvæðum og víðar. Nýlega greindi Samorka frá því að á árunum 2001-2006 greiddu orku- og veitufyrirtæki á Íslandi samtals rúman milljarð króna vegna sérstakra verkefna á eigin vegum á sviði umhverfismála, svo sem vegna landbætingar, göngustígagerðar og hreinsunarverkefna. Hellisheiðavirkjun mun hafa mikla fjölgun í för með sér Nesjavallavirkjun heimsækja nú um 25 þúsund manns á ári hverju og Orkuveita Reykjavíkur gerir ráð fyrir að margfalt fleiri muni á næstu árum heimsækja Hellisheiðavirkjun, þar sem tekið verður á móti ferðamönnum allt árið um kring, frá og með miðju þessu sumri. Þá tekur Landsvirkjun samtals á móti um 30 þúsund gestum á ári hverju í nokkrum virkjunum á landinu og í Végarði, upplýsingamiðstöð fyrirtækisins í Fljótsdal. Samtals heimsækja hátt í tíu þúsund manns Svartsengi og Reykjanesvirkjun á ári hverju og þá heimsækja þúsundir ferðamanna ýmsar aðrar virkjanir um land allt, til dæmis Fjarðaselsvirkjun á Seyðisfirði, Mjólkárvirkjun í botni Borgarfjarðar og Tungudalsvirkjun á Ísafirði, auk fjölda annarra. Gestir úr heimi vísinda, viðskipta og stjórnmála Ennfremur taka íslensk orku- og veitufyrirtæki árlega á móti miklum fjölda gesta í sínum höfuðstöðvum. Stór hluti þessara gesta eru raunar ekki ferðamenn í hefðbundnum skilningi, heldur erlendir gestir úr heimum vísinda, viðskipta og stjórnmála, sem í fjölmörgum tilfellum hafa komið hingað til lands gagngert til að kynna sér nýtingu endurnýjanlegra orkugjafa hér á landi. Samandregið er því ekki óvarlegt að ætla að hátt í eitt hundrað þúsund manns, innlendir sem erlendir ferðamenn úr ýmsum ólíkum áttum, heimsæki virkjanir og önnur mannvirki íslenskra orku- og veitufyrirtæja ár hvert. Þá bendir allt til að mikil fjölgun sé framundan í þessu samhengi, ekki síst í tengslum við væntanlega opnun Heillisheiðavirkjunar í nágrenni Reykjavíkur og jafnframt í ljósi síaukinnar áherslu alþjóðasamfélagsins á mikilvægi nýtingar endurnýjanlegra orkulinda. Þess skal getið að hér eru ekki taldir með gestir vinsælla ferðamannastaða sem tengjast orku- og veitufyrirtækjum, svo sem þau hundruð þúsunda sem heimsækja Perluna og Bláa lónið á ári hverju.
27. apríl 2007 Málþing um slys af völdum rafmagns Málþingið er haldið í samvinnu við Rafiðnaðarsamband Íslands, Samorku, Rarik, Orkuveitu Reykjavíkur, SART, Neytendastofu, Læknadeild Háskóla Íslands, Landlæknisembættið, Slysadeild LHS, Heilbrigðistæknifélagið, Rafteikningu og Vinnueftirlit ríkisins. Fyrirlestrar á erlendum málum verða túlkaðir á íslensku, í boði Rafiðnaðarsambands Íslands. Óskir þú frekari upplýsinga, þá sendu fyrirspurn á sigurdur@stadlar.is SKRÁNING
18. apríl 2007 Formaður SA: Orkusala til erlendra stórfyrirtækja arðsöm frestun á uppbyggingu orkufreks hátækniiðnaðar yrði ótrúleg skammsýni „Því hefur verið haldið fram, að erlend stórfyrirtæki sæki hingað til lands vegna þess að rafmagn sé fáanlegt á gjafverði. Hið rétta er, að verðið stendur undir þeim kostnaði, sem öflun orkunnar hefur í för með sér, og skilar eigendum orkufyrirtækjanna hæfilegum arði.“ Þetta er meðal þess sem fram kom í ræðu Ingimundar Sigurpálssonar, formanns Samtaka atvinnulífsins, á aðalfundi samtakanna. Ingimundur fjallaði meðal annars um fjárfestingu í orkuöflun og uppbyggingu orkufreks hátækniiðnaðar sem legði drög að útflutningstekjum til langrar framtíðar, um hátekjustörf í slíkum greinum og sagði að mikill árangur undanfarinna áratuga á íslenskum vinnumarkaði hefði að stórum hluta verið borinn uppi af auknum umsvifum í orkufrekum hátækniiðnaði og afleiddum áhrifum þeirra. Ingimundur sagði það ótrúlega skammsýni ef íslensk stjórnvöld létu sér detta í hug að gefa út yfirlýsingu um það, að nú skyldi öllum hugmyndum um orkufrekan hátækniiðnað slegið á frest. Úr ræðu Ingimundar Sigurpálssonar, formanns Samtaka atvinnulífsins, á aðalfundi samtakanna: „Umfangsmesta fjárfesting hér á landi undanfarin ár hefur verið á sviði orkuöflunar og uppbyggingar orkufreks iðnaðar. Slík uppbygging er sérstakt fagnaðarefni, þar sem með henni er verið að leggja drög að útflutningstekjum til langrar framtíðar. Þau störf, sem þar verða til, eru raunveruleg hátekjustörf og getur verkafólk í þeirri atvinnugrein reiknað með um 350 þúsund króna föstum mánaðarlaunum, sem er hátt yfir meðallaunum. Undanfarinn áratug hafa þrjú fyrirtæki, sem teljast til orkufreks iðnaðar, starfað í landinu og hið fjórða er nýtekið til starfa. Ekki eru í hendi endanlegar ákvarðanir um frekari uppbyggingu í greininni, þótt vissulega séu nokkur verkefni á döfinni, en rétt er að hafa í huga, að á undanförnum áratugum hefur ítrekað verið leitað eftir uppbyggingu fyrirtækja í orkufrekum iðnaði hér á landi án þess að af henni hafi orðið. Í því sambandi er tilefni til þess að rifja það upp, að í aðdraganda Alþingiskosninga árið 1995 var atvinnuleysi hér á landi um 6%. Áhersluatriði stjórnmálanna á þeim tíma lágu fyrst og fremst í því að tryggja ný störf og settu metnaðarfullir stjórnmálaflokkar sér það markmið að tryggja um 12.000 ný störf fyrir árið 2000. Sá árangur hefur vissulega náðst og gott betur, þar sem störfum hefur fjölgað um tæplega 30.0000 síðan þá, en vert er að hafa í huga, að meðgöngutíminn hefur verið býsna langur og árangurinn á almennum vinnumarkaði er aðstórum hluta borinn uppi af auknum umsvifum í orkufrekum hátækniiðnaði og afleiddum áhrifum þeirra. Því hefur verið haldið fram, að erlend stórfyrirtæki sæki hingað til lands vegna þess að rafmagn sé fáanlegt á gjafverði. Hið rétta er, að verðið stendur undir þeim kostnaði, sem öflun orkunnar hefur í för með sér, og skilar eigendum orkufyrirtækjanna hæfilegum arði. Erlend stórfyrirtæki sækjast vissulega eftir orkuverði, sem er alþjóðlega samkeppnishæft, en þau sækjast ekki síður eftir hátæknisamfélaginu á Íslandi, þar sem völ er á vel menntuðu og dugmiklu starfsfólki og nú í seinni tíð stöðugleika og hagstæðu almennu rekstrarumhverfi. Eins og menn hafa kynnst er undirbúningstími þessara verkefna langur og eru fjölmargir þættir skoðaðir ofan í kjölinn. Það væri því ótrúleg skammsýni, ef íslensk stjórnvöld létu sér detta í hug að gefa út yfirlýsingu um það, að nú skuli öllum hugmyndum um orkufrekan hátækniiðnað slegið á frest. Afleiðingin yrði fyrst og fremstsú, að hætt yrði við þær athuganir, sem þegar eru hafnar eða í undirbúningi kunna að vera. Komi til þess að fjórum árum liðnum, að hefjast þurfi handa um frekariatvinnuuppbyggingu, þá er ekki víst að neinn áhuga verði að finna og væri raunar líklegra að mörg ár tæki að byggja upp trúverðugleika gagnvart slíkri uppbyggingu. Tíu ár eru langur tími í pólitík, en þau eru ekki langur tími, þegar kemur að uppbyggingu atvinnulífs.“ Sjá ræðu Ingimundar í heild á vef Samtaka atvinnulífsins.
13. apríl 2007 2,3 milljarðar til landeigenda milljarður í umhverfisverkefni Umhverfismálin skipa stóran sess í rekstri orku- og veitufyrirtækja, hvort sem um er að ræða virkjanir vegna nýtingar endurnýjanlegra orkulinda eða framkvæmdir vegna vatnsveitna og fráveitna. Áhersla er jafnan lögð á að umgangast landið með virðingu, að öllu raski sé haldið í lágmarki, frágangur í verklok sé til fyrirmyndar og raunar að tekið sé tillit til náttúru og umhverfis í allri starfseminni. Ennfremur hafa mörg orku- og veitufyrirtæki lagt áherslu á að bæta innviði ferðamennsku og útivistar á virkjunarsvæðum. Loks hafa fyrirtækin oft lagst í hreinsunarátak á einstökum svæðum áður en hafist hefur verið handa við framkvæmdir. Yfir milljarður til sérstakra umhverfisverkefnaKostnaður vegna slíkra verkefna er ekki alltaf sundurgreinanlegur og umframkostnað vegna almennra áherslna á umhverfismál – svo sem að vinnuflokkar fari helst fótgangandi um viðkvæm svæði – er útilokað að taka saman. Að beiðni Samorku hafa orku- og veitufyrirtæki hins vegar tekið saman hversu miklum fjármunum þau hafa verið að verja með beinum hætti til sérstakra verkefna á sviði umhverfismála. Niðurstaðan er sú að á árunum 2001-2006 greiddu orku- og veitufyrirtæki á Íslandi samtals um 1.050 milljónir króna vegna sérstakra verkefna á eigin vegum á sviði umhverfismála, svo sem vegna landbætingar, göngustígagerðar og hreinsunarverkefna. 2,3 milljarðar til landeigendaFramkvæmdir við veitur og virkjanir hafa ávallt í för með sér ákveðin landnot. Á árunum 2001-2006 greiddu orku- og veitufyrirtæki samtals um 2,3 milljarða króna vegna landnota til landeigenda og veiðirétthafa. Þess eru þó fjölmörg dæmi að framkvæmdir hafi í raun aukið verðmæti aðliggjandi landsvæða, til dæmis með bættu aðgengi. Líkt og áður hefur komið fram greiddu fyrirtækin á þessum sama tíma yfir 500 milljónir króna í styrki til annarra aðila vegna rannsókna og vísinda sem meðal annars hafa tengst umhverfismálum.
13. apríl 2007 Norska orkuveitusambandið heldur HMS deildarfund á Íslandi Íslensku orkufólki er gefinn kostur á þátttöku og má finna upplýsingar og skráningargögn á hleknum: EBL/HMS. Íslendingar njóta sérstakra kjara og er tl.d. hægt að skrá sig á fyrri dag ráðstefnunnar gegn rúmlega hálfu þátttökugjaldi. Á skrifstofu Samorku liggja frammi upplýsingar um ráðstefnuna.
10. apríl 2007 500 ársverk verk- og tæknifræðinga – yfir 15 milljarðar í rannsóknir, hönnun og vísindi Samorka hefur tekið saman upplýsingar um fjölda háskólamenntaðra í hópi starfsfólks aðildarfyrirtækja sinna, sem og um fjármagn sem þessi fyrirtæki verja til rannsókna, hönnunar og vísinda. Tilefnið er hávær umræða þar sem orkufyrirtækjum er ítrekað stillt upp sem andstæðu við svonefnd þekkingarfyrirtæki, þrátt fyrir tíðar fréttir af útrás orkuþekkingar. Byggt er á upplýsingum úr bókhaldsgögnum íslenskra orku- og veitufyrirtækja. Ljóst er að engin innistæða getur talist fyrir því að stilla íslenskum orku- og veitufyrirtækjum upp sem einhvers konar andstæðu við þekkingarfyrirtæki. Yfir 15 milljarðar í rannsóknir, hönnun og vísindiÁ árunum 2001 til 2006 vörðu orku- og veitufyrirtækin alls um fimmtán milljörðum króna vegna rannsókna og hönnunar, auk fimm hundruð milljóna í styrki til rannsókna- og vísindastarfa á annarra vegum. 730 ársverk háskóla- og tæknimenntaðraHjá íslenskum orku- og veitufyrirtækjum starfa 330 manns með háskóla- og tæknimenntun, þar af 226 verk- og tæknifræðingar. Aðkeypt sérfræðiþjónusta árið 2006 nam 400 ársverkum háskóla- og tæknimenntaðra, þar sem ætla má að séu meðal annars 273 ársverk verk- og tæknifræðinga, auk fjölda ársverka viðskiptafræðinga, jarðfræðinga og fleiri hópa. Samtals gerir þetta 730 ársverk háskóla- og tæknimenntaðra, þar af 499 ársverk verk- og tæknifræðinga. Útrásarfyrirtæki á orkusviði eru ekki með í þessum tölum. Iðnmenntaðir og „ófaglærðir“Þá voru 475 ársverk iðnaðarmanna innt af hendi fyrir orku- og veitufyrirtæki á árinu 2006, og má þar telja rafvirkja, vélsmiði og vélfræðinga. Loks teljast tæplega 600 starfsmenn fyrirtækjanna til ófaglærðra. Varðandi þá sem flokkast sem ófaglærðir skal þess getið að meðalstarfsaldur er með allra hæsta móti hjá orku- og veitufyrirtækjum, eða tæp sextán ár samanborið við sjö ára meðaltal á íslenskum vinnumarkaði. Þá hafa þessi fyrirtæki lengi verið í fararbroddi á sviðum endur- og símenntunar. Mikil þekking býr meðal starfsfólks orku- og veitufyrirtækja, hvort sem horft er til háskólamenntaðra eða annarra í þessum hópi.
2. apríl 2007 Auglýst eftir erindum á Norræna fráveituráðstefnu Norrænu vatns og fráveitusamtökin standa fyrir sinni tíundu fráveituráðstefnu 12 – 14 nóvember nk. í Hamar í Noregi. Efni ráðstefnunnar verður um nýjustu tækni í hreinsun skolps, meðhöndlun seyru, rekstur hreinsistöðva, rekstur fráveitukerfa og hrörnun þeirra, EB tilskipanir er varða fráveitur og hvaða eiturefni það eru sem valda mestum usla. Ráðstefnan verður á skandínavísku og verður allt túlkað jafnóðum yfir á ensku. Einnig má flytja fyrirlestrana á ensku. Bærinn Hamar er við stærsta vatn Noregs, Mjösa og er það um 90 km norður af flugvellinum á Gardemoen. Ferðin tekur um eina klukkustund með lest sem gengur beint frá flugvellinum. Auglýst er eftir tillögum að erindum og veggspjöldum og er frestur til að skila þeim inn til 25. apríl nk. Senda skal tillögur til Ole Lien hjá Norvar tölvupóstfang: ola.lien@norvar.no Upplýsingar um ráðstefnuna er að finna á heimasíðu NORVAR, norsku vatns- og fráveitusamtakanna www.norvar.no/nak2007/forside
26. mars 2007 Er Finnland fyrirmynd? Á blaðamannfundi Íslandshreyfingarinnar-lifandi lands var því haldið fram að Finnar væru fegnir því að hafa hætt við virkjanaframkvæmdir og þess í stað einblínt á hátækni- og þekkingariðnaðinn. En er þetta svo, eru Finnar hættir að virkja? Finnar stækka kjarnorkuverUm þessar mundir eru þeir að byggja 1.600 MW viðbót við kjarnorkuver sitt í Olkiluoto sem er 1.720 MW. Viðbótin verður tekin í notkun árið 2009 og verður þetta eina kjarnorkuver þá 3.320 MW. En Finnar eru einnig með annað kjarnorkuver sem er 976 MW og er samanlagt afl kjarnorkuvera þeirra 4.300 MW. Hlutur kjarnorkunnar í raforkubúskap þeirra er nú tæp 25%. Finnar eru ekki hættir að virkja, en eru eins og aðrar Evrópuþjóðir að komast í veruleg vandræði vegna afltoppavandamála og vaxandi orkuþarfar. Í stað endurnýjanlegra orkugjafa virkja Finnar nú kjarnorkuna, og orku frá brennslu kola, olíu og fleiri orkugjöfum. Tæplega fyrirmynd í orkumálumRaforkubúskapur Finna árið 2006 var þannig að brennsla eldsneytis (að meðtalinni innfluttri orku) var um 50%, kjarnorka 25% og vatnsorka 12,6% (sjá nánar hér). Innflutt orka nemur 12,7% og stærstur hluti hennar kemur frá Rússlandi, þar sem orkan er væntanlega framleidd með brennslu jarðefnaeldsneytis. Ólíklegt er að Íslendingar geti, né vilji, taka sér Finna til fyrirmyndar í orkuframleiðslu. Til fróðleiks má geta þess að öll raforkuframleiðsla Íslendinga er tæplega helmingur þess sem Finnar framleiða með kjarnorku og fjórðungur þess sem þeir framleiða með brennslu jarðefnaeldsneytis og flytja inn af slíkri orku. Orkuþörf Finna mun vaxa um 20 TWst. á næstu 20 árum og áætla þeir að mæta þessum vexti með frekari byggingu kjarnorkuvera og áætla að árið 2027 verð um helmingur orkunnar framleiddur með kjarnorku, sem er um tveir þriðju hlutar aukningarinnar. Enn meiri hagvöxtur á ÍslandiÁbendingin um fordæmið frá Finnlandi sneri fyrst og fremst að þeirri áherslu sem þar hefur verið lögð á menntun og rannsóknir. Allir geta verið sammála um mikilvægi öflugs menntakerfis og öflugs rannsókna- og nýsköpunarumhverfis. Líkt og Ísland hefur Finnland náð gríðarlega góðum árangri á sviði efnahagsmála undanfarin ár. Undanfarinn áratug hefur meðalhagvöxtur í Finnlandi verið 3,8% á ári, sem er ekki langt frá íslenska meðaltalinu sem er 4,4%. Finnar verja nú um 3,5% af sinni þjóðarframleiðslu til rannsókna og þróunar, en á Íslandi er þetta hlutfall tæp 3%. Þarna er Finnland í öðru sæti OECD-ríkja en Ísland í því fjórða. Íslendingar geta lært margt af Finnum og þeir sömuleiðis af okkur. Blessunarlega þurfum við hins vegar ekki að fara svipaðar leiðir og Finnar hafa farið á sviði orkumála, en þær eru reyndar vandfundnar þjóðirnar sem búa að endurnýjanlegum orkulindum á borð við þær sem við Íslendingar gerum. Að lokum. Nýting endurnýjanlegra orkulinda hefur einmitt verið kallaður fyrsti hátækniiðnaðurinn hér á landi, og sú þekking sem Íslendingar búa að á því sviði er nú virkjuð í verkefnum víða um heim.
22. mars 2007 Dagur vatnsins og Þúsaldarmarkmið SÞ erindin af ráðstefnu Samorku Fimmtudagurinn 22. mars var alþjóðlegur dagur vatnsins. Í ár höfðu Sameinuðu þjóðirnar ákveðið að baráttan gegn vatnsskorti yrði þema dagsins, til samræmis við Þúsaldarmarkmið samtakanna um markvisst alþjóðlegt samstarf til að auka lífsgæði íbúa í verst settu ríkjum heims, meðal annars með auknu aðgengi að hreinu vatni. Samorka stóð af þessu tilefni fyrir ráðstefnu í Orkuveituhúsinu á degi vatnsins í ár, í samstarfi við íslenska aðila í þróunaraðstoð og fleiri. Íslendingar búa við gott aðgengi að hreinu vatni og mikla þekkingu á nýtingu þess. Íslensk þróunaraðstoð hefur jafnframt meðal annars beinst að aðstoð við að efla aðgengi að hreinu vatni í þróunarríkjum. Á ráðstefnunni voru leiddir saman fagaðilar í vatns- og fráveitumálum hér á landi og þeir íslensku aðilar sem starfa að og hafa áhuga á þróunaraðstoð erlendis. Fjallað var um Þúsaldarmarkmið Sameinuðu þjóðanna og um mögulegt framlag Íslendinga til að auka aðgengi að hreinu vatni í þróunarlöndum. Valgerður Sverrisdóttir utanríkisráðherra fjallaði um stefnu stjórnvalda í Þúsaldarmarkmiðum Sameinuðu þjóðanna. Á ráðstefnunni afhenti Eiríkur Bogason, framkvæmdastjóri Samorku, Jónasi Þ. Þórissyni, framkvæmdastjóra Hjálparstarfs kirkjunnar, styrk sem nemur kostnaði við gerð fjögurra brunna sem sjá munu allt að fjögur þúsund manns í Afríku fyrir aðgangi að hreinu neysluvatni. Dagskrá ráðstefnunnar má skoða hér, og erindi ræðumanna er að finna hér að neðan: Valgerður Sverrisdóttir utanríkisráðherra; ávarp Þröstur Gylfason, Félagi Sameinuðu þjóðanna; Þúsaldarmarkmið Sameinuðu þjóðanna María J. Gunnarsdóttir, Samorku; Þúsaldarmarkmið í vatns- og fráveitumálum Þórdís Sigurðardóttir, Þróunarsamvinnustofnun Íslands; Hreint vatn í þágu heilbrigðis: Verkefni í Malaví Gestur Hrólfsson, Rauða krossi Íslands; Vatn í stríði og friði Anna M.Þ. Ólafsdóttir, Hjálparstarfi kirkjunnar; Vatn á ótal vegu Kristjón Þorkelsson, Rauða krossi Íslands; Vatn og hreinlæti í neyðaraðstoð í Eþíópíu